Ratno stanje je konstanta, a unatoč svojim partikularnim manifestacijama, ono je suštinski izraz borbi „za relativnu prevlast unutar hijerarhija na najvišim i najnižim ljestvicama globalnog sistema“ – kako među velesilama, tako i na nižim razinama, recimo unutar EU (Slovačka i Mađarska protiv Bruxellesa), pa sve do opštinske lige zapad – Osmani, Plenković, i do opštinske lige istok – Vučić, Dodik itd., koji u svemu tome prepoznaju svoju šansu da nešto ušićare