Svako ima pravo da bira svoj životni put i da dosadnu profesorsku katedru zamijeni nečim uzbudljivijim, recimo da postane ideolog radikalnog, ultranacionalističkog pokreta, ali ono što fascinira na jedan perverzni način je to kako jedan čovjek za kog se ne može reći da nije intelektualac, u nekom trenutku pristane da se stavi u službu jednog izrazito neintelektualnog, pa čak i protuintelektualnog pokreta kakav je nacionalistički