Režimi u Ukrajini prije „Narandžaste revolucije“, Gruziji prije „Ružičaste revolucije“, ili u Kirgistanu prethodno od „Tulipanske revolucije“, konačno u Makedoniji prije „Šarene revolucije“, zajedno ukazuju na deformacije u praksi demokratije koje su nakon niza godina diskriminacije i straha od režima, izvele naciju na ulice kada je taj strah ustuknuo pred valom mržnje prema de facto diktatorima